SEN KİMSİN BİLİYOR MUSUN

En güzel, en mutlu, en ünlü, en başarılı, en namuslu, en dindar, en sağlıklı, en güçlü.
Hadi tersine çevirelim; En çirkin, en ahlaksız, en dinsiz imansız, en zavallı, en acımasız,en kinci,en vurdumduymaz…

Hepsi sensin…

Üç boyutlu halin 2 iyilik barındırıyorsa bir kötülük, 2kötülük barındırıyorsa bir iyilik. Damarlarında ruhunda dolaşıp, bir o yana bir o yana çekiştirip duruyor
Bu benim,  bu sensin, bu o ….
Biraz iyi biraz kötü…
Hepimiz gönlümüz kadarız işte.

Ben eski ben değilim artık…..

Enlerin bittiği yerde ki en büyük çaresizliği,
Dağların nasıl un ufak olduğunu,
Arafat ta bir ses, bir bakış için nefeslerin tutulduğunu,
Bir an gibi geçen 12 günde, bir film şeridi gibi bir hayatı seyrettim.
Sonsuz ayrılıkta  bir ses, bir bakış son bir söz…
Yoktu…
Ölümü gördüm…

Ben hiçliği gördüm…

Yaşama ellerini pençe yapıp geçiren,
İzmir’in melteminde salınırken İstanbul’un kasırgasında fidan gibi özenle kızlar, torunlar yetiştiren, hepsine 90. yılında bile kök söktüren.
Koca bir hayat dersi, kadın olmanın tüm gücü, ne pahasına olursa olsun ayakta kalmanın direnci…
hiç ölmeyecekmiş gibi çekişip, inatlar ettiğim, şefkati, sevgiyi görüp ana bellediğim…
Yok artık…

Onun içindir ki haftalardır yazamadım…
Yaşam şovuna devam edemedim…
Tabii ki hayat devam edecek, ediyor.
Ama hiçbir şey eskisi gibi olmayacak…
Mevlana’yı anlamak için Şems’ i bilmek gerek ya…
Bir insanın kendisini tanıması içinde; ana sözü dinlercesine masumca,
Anneannesinin bir iki lafını atasözü edip bellemesi mi gerek acep
Hayatta bazen varlıklarıyla çok şey yapamayanlar yokluklarıyla yapar…
Ben nefesimi borçlu olduğumun son nefesinde hiçliği gördüm…

Ben nefsime dur dedim…

Aynam da dursun ki ölüm gönlüme, ömrüme güzellikler olsun dedim…
Kitabı açtım, otuz üçüncü kural ;
Bu dünyada herkes bir şey olmaya çalışırken, sen HİÇ ol…Menzilin yok olsun .İnsanın çömlekten farkı olmamalı.Nasıl ki çömleği tutan dışındaki biçim değil,içindeki boşluk ise,insanı ayakta tutan da benlik zannı değil,hiçlik bilincidir…

Tebriz’li Şems

Bazı sözler vardır zamanı yoktur. Bazı zamanlar vardır anlatmaya söz yoktur…
Anneannem der ki: “Ah kızım ah…”

Oya DEMİRTOK